Znana piosenkarka, śpiewaczka operowa, aktorka i kompozytorka Violetta Villas nie żyje. Jako jedna z niewielu polskich artystek Czesława Maria Cieślak, bo tak brzmiało jej prawdziwe nazwisko, odniosła sukces w Stanach Zjednoczonych. Amerykańska prasa w latach 60. i 70. pisała o niej: “fenomenalna Polka”, “głos ery atomowej”, “biały kruk wokalistyki światowej”. Violetta Villas miała 73 lata.
Villas zmarła w poniedziałek w swym domu w Lewinie Kłodzkim. Okoliczności jej śmierci bada prokuratura. Przyczyna zgonu na razie nie jest znana
Czesława Maria Cieślak przyszła na świat 10 czerwca 1938 w Heusy, w prowincji Liège w Belgii, gdzie wyemigrowali jej rodzice. Na chrzcie otrzymała imiona Violetta Élisa, ale jej ojciec zarejestrował ją jako Czesławę Marię. Wraz z rodzicami i trójką rodzeństwa w 1946 roku Czesława przyjechała do Polski. Już jako dziecko uczyła się gry na skrzypcach, pianinie, puzonie, należała do ogniska muzycznego i pobierała lekcje baletu. W 1956 podjęła naukę śpiewu solowego w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Szczecinie. Profesorowie po wykonaniu specjalnych badań, stwierdzili u niej słuch absolutny.
Po roku Czesława przeniosła się do Wrocławia, a następnie do Warszawy, gdzie kontynuowała naukę śpiewu klasycznego. Villas zrezygnowała jednak z operowej kariery i zaczęła przyjmować propozycje występów estradowych. W 1960 zadebiutowała w Polskim Radiu. Jedna z jej pierwszych piosenek, “Dla Ciebie miły” zwyciężyła w plebiscycie Expressu Wieczornego na najlepszy polski szlagier. Sukces ten zapewnił Villas udział w Międzynarodowym Festiwalu Sopot w 1961, na którym śpiewała piosenki “Dla Ciebie miły” oraz “Si senior”. Uczestniczyła w radiowych koncertach o międzynarodowej obsadzie, m.in. w Szwajcarii, Republice Federalnej Niemiec.
W latach 60. Violetta Villas przyjechała do USA, szybko podbijając serca tutejszej publiczności i trafiając w gusta krytyków. Od 1966 roku przez kilka sezonów była gwiazdą rewii Casino de Paris, gdzie śpiewała piosenki, arie operetkowe i operowe w dziewięciu językach.
W Stanach Zjednoczonych Villas była prawdziwą gwiazdą. Występowała m.in z Frankiem Sinatrą, Paulem Anką, Charles’em Aznavourem, Earthą Kitt, Deanem Martinem, Sammym Davisem. Jej suknie projektował dom mody Dior, biżuterię wykonywała firma Atelier Marangoni z Mediolanu, tańca uczył ją mistrz Sandro Mandari, a na scenę Villas wjeżdżała na białym koniu. Artystka cieszyła się uznaniem publiczności, miała wielu wielbicieli. W amerykańskiej prasie pisano o niej: “fenomenalna Polka”, “głos ery atomowej”, “biały kruk wokalistyki światowej”.
W 1968 piosenkarka nagrała program 20 piosenek dla amerykańskiej telewizji i wytwórni Capitol Records.
Piosenka i kariera estradowa ułatwiły jej kontakt z filmem. W marcu 1968 rozpoczęła próbne zdjęcia dla wytwórni filmowej MGM, gdzie została później zaangażowana. Wystąpiła w niewielkich rolach w filmach z Lee Marvinem, Bobem Hope oraz Glennem Fordem.
W 1969 została zaproszona do gościnnych występów w Sahara Hotel & Casino, gdzie śpiewała duety z Connie Francis i Barbrą Streisand.
Ponownie pojawiła się w USA dopiero w 1976, występując z okazji 200-lecia niepodległości Stanów Zjednoczonych. W tym samym roku występowała w duetach z Kaliną Jędrusik, m.in. w Filadelfii, Nowym Jorku oraz Chicago.
We wrześniu 1987 wyjechała wraz z Teatrem Syrena na światową trasę koncertową pt. Violetta. Pierwszy występ odbył się w nowojorskim Carnegie Hall. Koncertowała również m.in. w Las Vegas, Miami, Denver, Teksasie, oraz w Europie i Australii. Rewia z jej udziałem wystawiana była także na Broadwayu. Po zakończeniu trasy koncertowej z teatrem, Villas została w USA na cykl koncertów w Chicago. W 1988 roku, przed wyborami p