Magda Bednarczyk Blog

Co jeść, by mózg sprawnie pracował

Sat, 02 Mar 2013 14:53:00 GMT

Zdrowe odżywianie odgrywa ważną rolę w nauce. Dlaczego ? Nasz mózg nigdy nie przestaje pracować, więc ciągle potrzebuje energii, którą czerpie ze spożywanego pokarmu. Jest bardzo energochłonny – choć stanowi zaledwie 2% całkowitej wagi ciała, wykorzystuje ponad 20% energii produkowanej przez organizm. Najłatwiej przyswaja energię pochodzącą z węglowodanów – chleba, makaronu, ryżu. Nieprawidłowa dieta może powodować kłopoty z pamięcią i koncentracją. Zbyt duża utrata protein powoduje nawet halucynacje. Dlatego też mózg należy specjalnie odżywiać, szczególnie podczas wzmożonego wysiłku intelektualnego – matury, egzaminu, sesji. Co więc jeść, aby mózg pracował wydajnie, sprawnie i niezawodnie ? Przestrzegając poniższych zasad unikniesz umysłowej niemocy.

salad sans the dressing by TulipFleurs

Co jeść, czyli nie samym chlebem żyje mózg
By zapamiętywać, przypominać, analizować nie wystarczą węglowodany czy glukoza. Potrzebne jest m.in. białko, które bierze udział w produkcji neuroprzekaźników.
- chude mięso, produkty mleczne – zawierają białko – podstawowy budulec mózgu,
- ryby – są źródłem białka, fosforu, cynku, kwasu linolowego, którego brak powoduje powoduje osłabienie koncentracji, utratę pamięci, a nawet apatię; ryby zawierają też kwasy omega-3, które spowalniają starzenie się komórek oraz łagodzą stany depresyjne,
- orzechy włoskie i kiełki pszenicy – to bogate źródło lecytyny, która jest ważnym składnikiem mózgu i tkanki nerwowej, a także poprawia sprawność krążenia krwi w organizmie; orzechy zawierają też żelazo, którego brak ogranicza zdolności rozumowania, upośledza pamięć i zdolność uczenia się,
- owoce i warzywa – zawierają potas, który bierze udział w przewodzeniu impulsów przez neurony (banany, brzoskwinie, pomidory, ziemniaki) oraz magnez, który usprawnia pracę mózgu (pestki dyni, kakao, koper, natka pietruszki), warto jeść również śliwki, winogrona, groch, fasolę,
- ostrygi, chude mięso, ryby, chleb pełnoziarnisty – są źródłem cynku, którego niedobór może utrudniać procesy koncentracji i zapamiętywania,
- witaminy A, E i C - papryka, cebula, szparagi, pomidory, awokado, pomarańcze, kiwi, nasiona słonecznika, jabłka.
O czym jeszcze powinieneś pamiętać
ogranicz jedzenie słodyczy, faktycznie dostarczają dużo energii, ale na bardzo krótko, gdy masz ochotę na coś słodkiego sięgnij po owoce, ponieważ zawarte w nich cukry lepiej wpłyną na zdolność zapamiętywania niż zwykła sacharoza,
pij dużo niegazowej wody, gdyż oczyszcza ona z toksyn i usprawnia pracę mózgu,
ogranicz spożywanie napojów zawierających kofeinę i alkohol,
zawsze jedz śniadanie, zadbaj o to, by ten najważniejszy posiłek był jak najbogatszy w składniki.
Dietetycy ostrzegają jednak, że prawidłowe odżywanie nie uczyni z nas geniuszy ani nie podniesie nagle poziomu inteligencji. Funkcjonowanie mózgu zależy również od dostępu do tlenu oraz od kondycji naszego umysłu. Dlatego należy regularnie ćwiczyć, by nasz mózg stawał się coraz sprawniejszy.
Niemniej jednak zdrowa dieta doda energii i uczyni nasz mózg wydajnym!

Magda Bednarczyk

Admin ...

Weź odpowiedzialność za swoje życie

Fri, 22 Feb 2013 11:56:00 GMT

Łatwo przychodzi nam zrzucanie odpowiedzialności na innych. Niestety przy okazji oddajemy też ster naszego okrętu – życia, czyli możliwość kontrolowania go. A wtedy już tylko krok do ciągłego narzekania, biadolenia i marazmu, a w konsekwecji do bycia nieszczęśliwym. Dlatego czytaj uważnie. Chcę Ci uświadomić, jak niezwykle ważne jest wzięcie odpowiedzialności za swoje życie, przyszłość i za to kim się jest. Inaczej nie ma mowy o skutecznym i prawdziwym rozwoju. No bo jak chcesz coś zmienić, jeśli nic od Ciebie nie zależy?

Zastanów się jak sytuacja wygląda u Ciebie. Kontrolujesz swoje życie czy nie do końca? A może w ogóle tego nie robisz?
Jeśli faktycznie spychasz odpowiedzialność w kierunku innych to zapewne zdarza Ci się mówić, że masz zły humor, bo ktoś Cię zdenerwował albo że za Twoje wady winę ponoszą rodzice, bo tak Cię wychowali. Przykłady można by mnożyć i mnożyć. Uczeń dostał złą ocenę, bo został niesprawiedliwe oceniony. Ktoś inny nie ma pracy i winą za taki stan rzeczy obarcza rząd. Ktoś mało zarabia, bo jest kryzys. Jeśli nie na ludzi, to zawsze też można zrzucić odpowiedzialność na jakieś czynniki zewnętrzne. Przykład: codziennie rano biegasz, ale dzisiaj postanawiasz sobie odpuścić, „bo jest brzydka pogoda i masz gorszy dzień”.
Z jednej strony całkiem fajnie, prawda? Umywamy ręce, a tym samym pozbywamy się poczucia winy, bo przecież to nie zależało od nas. Lżej nam jest nie przyznawać się przed samym sobą, że coś nie wyszło.
Co ciekawe znam również osoby, które nie tylko nie biorą odpowiedzialności za swoje porażki, ale także za sukcesy. Gdy im się coś uda, coś osiągną, to mówią „miałem szczęście, udało mi się”.
Powracając do tematu, jest też druga strona medalu. Gdy nie bierzesz odpowiedzialności na siebie, gdy oddajesz kontrolę innym ludziom oraz otoczeniu, to jesteś bezsilny i bezbronny. Nic nie możesz zrobić, nic nie możesz zmienić. Jesteś taki malutki wobec rzeczywistości, że pozostaje Ci tylko bierność i czekanie na to, że może sytuacja samoistnie się zmieni i „wszystko jakoś się ułoży”.
Zwróć sobie kontrolę
Uświadom sobie, że to od Ciebie zależy, jak się czujesz, jaką masz pracę oraz jaki masz charater.
Od teraz, gdy złapiesz się na tym, że zrzucasz winę na kogoś lub na coś, zmień myślenie. Jak? Zamiast mówić „dostałem jedynkę, bo nauczyciel był niesprawiedliwy”, powiedz „nie nauczyłem się”. Zamiast mówić „mało zarabiam, bo jest kryzys”, powiedz „mało zarabiam, bo nie mam umiejętności, żeby móc zarabiać więcej”. To, jaki masz humor również zależy od Ciebie, bo pozwalasz sobie na negatywne emocje. Żadna osoba nie ma faktycznych możliwości, aby odziałowywać na Twoją fizjologię. Jeśli masz jakieś złe strony lub wady, to nie jest to wina Twoich rodziców czy wychowania, ale Twoja, bo nie pracujesz nad sobą. Jeśli masz złe relacje z innymi, to może nie potrafisz trafnie przekazać swoich myśli lub nie potrafisz postawić się na miejscu drugiej osoby i jej zrozumieć.
Bierz odpowiedzialność na siebie we wszystkich aspektach, nie oczekując, że może ktoś inny coś zrobi.
Sytuacje losowe
Oczywiście spotykają nas też sytuacje niemożliwe do przewidzenia. Czasami bardzo przykre, z którymi nie potrafimy sobie poradzić. Jednak nie oznacza to, że mamy już do końca życia rozpaczać i odbierać sobie jakąkolwiek możliwość działania. Zawsze możemy zmienić nasze myślenie i nastawienie. Możemy wziąć odpowiedzialność za naszą reakcję na dane wydarzenie i postanowić co dalej.

Nie pozwól na to, abyś stał się marionetką, z którą inni ludzie robią to, co chcą. To Twoje życie i tylko Ty możesz sprawić, że faktycznie zmieni się na lepsze. Zacznij już dzisiaj. Weź odpowiedzialność za swoje samopoczucie i zrób coś, aby to był naprawdę udany dzień. Jeśli chcesz poprawić swoje relacje, to pomyśl, co mógłbyś zrobić i zrób to – dzisiaj.
Jutro także należy do Ciebie. Tak samo jak pojutrze i wszystkie kolejne dni. Po prostu weź życie w swoje ręce i zacznij decydować, jak ma ono wyglądać. A jeśli nie zgadzasz się ze mną, że to właśnie my sami tworzymy nasze życie, że to dzięki własnym działaniom osiągamy postawione cele, to oczywiście masz prawo dalej marudzić, możesz nawet kpić, ale nie zarażaj innych swoim gderaniem i poczuciem bezsilności.
Pozostałym życzę powodzenia w przejmowaniu kontroli i do dzieła!

Magda Bednarczyk
Admin ...

Postanowienia noworoczne – zacznij je w końcu realizować

Thu, 03 Jan 2013 23:45:00 GMT

Czy zastanawiałeś się, jak to się dzieje, że tylko kilka procent ludzi dotrzymuje swoich postanowień noworocznych? Większość osób myśli, że w nowym roku jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki wszystko się zmieni, że zaczną nowe, obfitujące w sukcesy, lepsze niż dotychczas życie.

Jednak z realizacją jest nieco trudniej. Lubimy planować przyszłość, ale niekoniecznie działać od zaraz. Zazwyczaj po tygodniu albo miesiącu te osoby nie pamiętają już o swoich deklaracjach. Coroczne podsumowanie i … po raz kolejny rozczarowanie. 31 grudnia okazuje się dniem niespełnionych postanowień.

Dlaczego tak bardzo lubimy noworoczne postanowienia

Uświadamiamy sobie, że jesteśmy o rok starsi i powinniśmy coś zmienić, wyeliminować złe nawyki i zastąpić je nowymi, np. schudnąć, zacząć biegać, rzucić palenie itd.
Po drugie „przełomowa data” działa na nas motywująco. Jednak należy sobie zdać sprawę, że data to tylko umowna jednostka czasu. Zmienia się dzień w kalendarzu, ale my sami nie. Data nie przesądza o pozytywnym lub negatywnym rezultacie postanowienia. Dla mnie 1 stycznia jest tak samo dobrym dniem do podjęcia decyzji o zmianie jak 8 sierpnia czy 22 maja.
Poza tym samo planowanie jest przyjemne, czujemy się dobrze, gdy wyobrażamy sobie tę wspaniałą wizję przyszłości – „wow! jak to będzie super, gdy schudnę 10kg, zacznę wstawać o 7 i będę czytał 4 książki na miesiąc”.
No i w końcu, idziemy za przykładem innych osób, które zdecydowały się na jakieś noworoczne zmiany.

Dlaczego nie realizujemy postanowień

Chcemy za dużo naraz zmienić
Jak już pisałam, wymyślanie postanowień przychodzi łatwo. Jak już zaczniemy, to nie bardzo zwracamy uwagę, czy mamy ich 5 czy 15. A jak już są to przecież dobrze, bo trzeba być ambitnym, prawda? Chcemy codziennie biegać, pół godziny czytać, pół godziny uczyć się angielskiego. Chcemy więcej czasu znaleźć dla rodziny i znajomych. Obiecujemy sobie, że rzucimy nałogi i zaczniemy się zdrowo żywić.
Aż w końcu sytuacja nas przerasta. Tymczasem wprowadzenie nawyku wymaga wysiłku z naszej strony. Gdy w jednym momencie próbujemy wprowadzić 10 nawyków, to może się to okazać bardzo trudne. Więcej o skutecznym wyrabianiu nawyków przeczytasz tutaj. Oczywiście nie rezygnuj z większych planów – zawsze możesz je podzielić na kilka części.

Mamy dużo czasu do końca roku
Kto by się tam 2 stycznia brał za realizację postanowień! Przecież mamy jeszcze całe 12 miesięcy i 365 dni. Myśląc w ten sposób, nie uda Ci się zrealizować planów. Pamiętaj, że jutro nie nadchodzi nigdy. Ludzie często usprawiedliwiają się, że są zbyt zmęczeni i nie mają czasu, więc postanowienia mogą poczekać. Ale czy naprawdę sami wierzą w to, że za miesiąc albo dwa będą już odpowiednio umotywowani, żeby zacząć działać?

Nie uwzględniamy naszych wartości i przekonań
Często stawiamy sobie jakiś cel, ale nie jesteśmy tak naprawdę do niego przekonani. Postanawiamy coś zmienić, żeby komuś odpowiadać albo dlatego, że „tak trzeba”. Czasem sugerujemy się zachowaniem innych i decydujemy się na takie samo postanowienie. Zastanów się teraz, jakie są twoje priorytety. Czy naprawdę potrzebujesz zmian, o których postanowiłeś czy to tylko niezdrowa ambicja. Być może masz jakieś przekonanie na swój temat, które sprawia, że myślisz w sposób „jeśli nie osiągnę x, to znaczy, że jestem y”.
Jeśli tak, odpuść. Chęć zmiany powinna wypływać z wewnątrz. Motywacja pojawi się sama, a osiąganie celów będzie przyjemniejsze.

Jak spełniać postanowienia

1. Prawidłowo określ cel
To jest absolutna podstawa. No bo jak chcesz osiągnąć cel, jeśli nie wiesz, co będzie świadczyło o tym, że faktycznie ten cel osiągnąłeś? Warto też dokładnie określić postanowienie, czyli nie „schudnę”, ale „zrzucę 5kg w miesiąc”. Cel musi też być określony w czasie. Więcej o stawianiu celów przeczytasz tutaj.

2. Zapisz postanowienie
Jeśli czytasz mojego bloga od dłuższego czasu, to zapewne wiesz, jakie to ważne, by zapisywać. Nieważne czy chodzi o pomysł, rozwiązanie problemu, plan czy noworoczne postanowienie. W ten sposób jakby materializujesz swoje myśli. Wiem, że niektórych nuży takie zapisywanie na kartce, dlatego proponuję Ci jakieś inne formy. Stwórz video, narysuj swoje postanowienia albo zwizualizuj swoje cele na tablicy korkowej.

3. Wprowadzaj zmiany stopniowo
Jak zjeść słonia? Po kawałku. Jeśli chcesz przebiec maraton, to musisz się do tego odpowiednio przygotować, prawda? Tak samo jest z innymi rzeczami, np. z wczesnym wstawaniem. Jeśli do tej pory wstałeś o 10, a teraz chcesz wstawać o 7, to przestawiaj zegarek o 15 minut co 5 dni.

4. Kontroluj się
Narysuj na kartce albo stwórz na komputerze formularz, dzięki któremu będziesz kontrolował, jak idzie Ci realizacja postanowienia. To może być takie proste stawianie plusów i minusów w zależności od tego, czy udało Ci się coś zrobić czy nie. Swoją drogą, jeśli chwilę poszukasz, to znajdziesz dużo takich programów i stron.

5. Każdego dnia przybliżaj się do swojego celu
Nie znam Twojego postanowienia. Niekoniecznie trzeba coś codziennie robić, ale zazwyczaj można i jest to pożądane. Szczególnie jeśli wyrabiasz nawyk. Wiem z doświadczenia, jak bardzo „wybija z rytmu” nawet jednodniowa przerwa. Dlatego zachęcam, abyś codziennie poświęcał chociaż kilka, kilkanaście minut na realizację swojego postanowienia.

6. Zadeklaruj się publicznie
Nikt nie chce być postrzegany jako niekonsekwentna osoba, dlatego taka deklaracja to naprawdę silna motywacja. Jeśli chcesz, możesz podzielić się swoimi noworocznymi planami w komentarzu. Warto też umieścić swoje cele na tablicy korkowej. Co więcej, możesz powiedzieć rodzinie i znajomym o swoich postanowieniach. Niech kontrolują Cię co jakiś czas.
Ostatnio czytałam nawet o serwisie, w którym możemy się zadeklarować, a następnie znajomi z facebooka odpowiadają na pytania dotyczące postanowienia. W razie niepowodzenia na naszej tablicy publikowane jest nasze kompromitujące zdjęcie, które wcześniej sami wybraliśmy.

„Nie próbuj, rób albo nie rób. Nie ma próbowania!” – Yoda

Życzę dużo motywacji i wytrwałości w realizacji celów! Zachęcam też do dzielenia się swoimi postanowieniami w komentarzach. Później sprawdzimy komu się udało, a komu nie. :)

Magda Bednarczyk

Admin ...

Zasada 2 minut

Fri, 14 Dec 2012 17:16:00 GMT

Jeśli organizujesz swoje sprawy za pomocą systemu GTD , to z pewnością kojarzysz lub stosujesz regułę 2 minut. Jeśli nie, nic nie szkodzi. Nie trzeba wdrażać całej metodologii, aby zacząć stosować tę prostą technikę.
W skrócie – zasada 2 minut polega na wykonywaniu od razu wszystkich czynności, które nie zajmą Ci więcej czasu niż 2 minuty. Takie działanie zapewnia mniej stresu oraz lepszą produktywność przy minimalnym wysiłku.

Nie warto zapisywać zadania, czy też wprowadzać go do programu służącego organizacji czasu, podczas gdy w tym samym momencie, moglibyśmy tę czynność wykonać. Zresztą zazwyczaj proces zapisywania, kategoryzowania i nadawania priorytetu zadaniu i tak jest dłuższy niż wspomniane 2 minuty.
Biorąc pod uwagę fakt, że w ciągu dnia, tygodnia, czy miesiąca, mamy do wykonania wiele takich małych zadań, to chcąc je ciągle zapisywać, tracilibyśmy sporo czasu.

Na pewno wielokrotnie zdarzyło Ci się odebrać maila i nic z nim nie zrobić (nie przenieść go do żadnego folderu, nie oddelegować, nie odpisać ani nie usunąć). A przecież i tak już poświeciłeś czas na zalogowanie się i przeczytanie tej wiadomości. Gdy w końcu będziesz chciał na nią odpisać (lub zrobić z nią cokolwiek innego), znowu będziesz musiał się zalogować i ją przeczytać. Jeśli postępujesz w ten sposób z każdym mailem, to być może stracisz jeszcze więcej czasu na przeszukiwaniu skrzynki, próbując odnaleźć konkretną wiadomość.
To samo dotyczy wykonywania telefonów oraz odpisywania na smsy.
2 minuty to bardzo mało, ale wystarczająco dużo, by np. utrzymać porządek na biurku każdego dnia.

Zadbaj o minuty, a godziny same się o siebie zatroszczą. – Lord Chesterfield

Od teraz wszystkie 2-minutowe zadania wykonuj od razu. Nie zastanawiaj się, „czy nie mógłbyś tego zrobić kiedy indziej”, „czy jest to konieczne” lub „czy ci się chce”. Nie analizuj, bo to grozi wpisaniem czynności na listę zadań lub stwierdzeniem, że na pewno będziesz o tym pamiętał. A takie drobne sprawy często nam ulatują z głowy. Działaj pod wpływem impulsu i po prostu zrób to.

Magda Bednarczyk

Admin ...

Jak odnaleźć pasję?

Thu, 08 Nov 2012 15:32:00 GMT

Jeśli mógłbyś zrobić jedną rzecz, aby zmienić swoje życie, to co by to było? Ja chciałabym Ci polecić znalezienie swojej pasji. Może to brzmi trochę zbyt łatwo, a nawet trywialnie, ale efekty są warte wysiłku.

Zanim jednak przejdę do sedna sprawy – dwie uwagi. Po pierwsze, odróżnijmy pasję od jakichś tam po prostu zainteresowań. Gdyby zapytać ludzi, co robią w wolnych chwilach i czy mają jakieś pasje, to wielu z nich odpowie twierdząco. Może nie od razu, ale po dłuższym namyśle powiedzą, że w wolnym czasie to lubią „oglądać filmy, czytać książki no i uprawiać sport”. Nie żebym coś miała do tych czynności (wręcz przeciwnie!), ale niektórzy powtarzają ten wyświechtany trochę frazes tak na odczepnego, aby udowodnić, że faktycznie mają swoje zainteresowania i pasje. Jeśli natomiast rzeczywiście pasjonują Cię filmy, jeśli jesteś w stanie oglądać je godzinami i na myśl o tym, że mógłbyś zostać krytykiem filmowym wyzwalają się w Tobie nowe pokłady energii to super. O to chodzi!
Druga uwaga to taka, że pasję można znaleźć samemu, bez oczekiwania na huczną i spontaniczną niespodziankę. Jeśli myślisz, że któregoś pięknego dnia wstaniesz z łóżka i oto, jak grom z jasnego nieba, zaświta Ci myśl do głowy, co jest Twoją pasją, to możesz się nigdy nie doczekać. Zamiast więc oczekiwać, że pasja ot, tak po prostu sama do Ciebie przyjdzie, podejmij konkretne działania. Jakie? O tym przeczytasz w dalszej części wpisu.

Otwórz się na nowe możliwości

Robiąc ciągle te same rzeczy, nie odkryjesz swojej pasji. Dlatego musisz nieustannie szukać, próbować nowych rzeczy, zadawać sobie pytania, testować siebie oraz otworzyć się na wszelkie możliwości, różne osoby i sytuacje.
Co więc możesz robić? Czytaj różne fora, blogi i gazety o tematyce, która wydaje Ci się ciekawa. Idź do księgarni i przewertuj książki w poszukiwaniu jakiegoś intrygującego tytułu. Przeszukaj Google. Porozmawiaj ze znajomymi o ich pasjach i daj się wciągnąć, zapytaj ich, czy mógłbyś spróbować. Nie twierdź od razu, że to nie dla Ciebie. Ukończ kurs obsługi Photoshopa, salsy albo kurs rysunku, naucz się jakiejś sztuki walki albo zacznij trenować nietypowy sport. A gdy ktoś Ci coś zaproponuje, nie odmawiaj. Im więcej potencjalnych możliwości sobie stwarzasz, tym większa szansa, że w końcu trafisz w to „coś”.

Popuść wodze swej fantazji

Wyobraź sobie, że masz rok wakacji, rok przerwy od szkoły, studiów czy też pracy. Co byś robił przez ten cały czas? Albo inaczej… załóżmy, że wygrałeś w lotka 10 milionów i nie jesteś w żaden sposób ograniczony finansowo. Możesz sobie pozwolić dosłownie na wszystko. Jakie pomysły przychodzą Ci do głowy? Jeśli coś Cię zaintrygowało, to postaraj się zgłębić temat, chociażby przeczesując cały internet i rozmawiając z osobami zaznajomionymi w tym temacie. Jeśli po 2-3 miesiącach Ci „nie przejdzie”, to jest duża szansa, że trafiłeś.

Zajrzyj w głąb siebie

Przygotuj kartkę, długopis i odpowiedz sobie na parę pytań.
- Co chciałeś robić lub kim chciałeś zostać, gdy byłeś dzieckiem?
- O czym lubisz czytać lub dyskutować ze znajomymi?
- Jakie są Twoje mocne strony, co potrafisz dobrze robić?
- Jakie przedmioty lubiłeś w szkole?
- Podczas wykonywania jakich czynności zapominasz o upływającym czasie?
- Co lubiłeś robić, gdy byłeś dzieckiem?
- O czym marzysz?

Wypisz również 5 wartości, którymi kierujesz się w życiu. Ułóż je według ważności. To Ci się przyda, gdy już znajdziesz coś, co Cię pociąga. Warto wtedy sprawdzić, czy oby na pewno Twoja pasja jest zgodna z wyznawanymi przez Ciebie wartościami, i czy zaspokaja te najważniejsze.

Zapytaj innych

Już o tym pisałam na blogu, ale podkreślę to jeszcze raz. Często jest tak, że nie dostrzegamy wszystkich swoich cech (zarówno tych pozytywnych, jak i negatywnych). Dlatego też warto zapytać znajomych i rodzinę o to, w czym jesteśmy dobrzy. (To też zapisz na kartce.)

Jeżeli pomimo poszukiwań nie uda Ci się znaleźć szybko swojej pasji, nie zniechęcaj się. Czas i tak minie, więc jeśli zrezygnujesz, to za 3 lata będziesz w tym samym miejscu, w którym jesteś dzisiaj. Jeśli jednak znajdziesz pasję, to zaczniesz na nowo odkrywać w sobie kreatywność i potencjał, przeżyjesz mnóstwo fascynujących chwil, podczas których zapomnisz o otaczającym Cię świecie. Pomyśl tylko, jak wiele frajdy może Ci to dostarczyć, oraz jak bardzo może Cię to rozwinąć. A gdy już będziesz świetny w swoim fachu, to możesz zacząć myśleć o tym, jak spieniężyć swoją pasję i czerpać z niej radość każdego dnia.

Magda Bednarczyk
Admin ...

Jak przestać martwić się opinią innych ludzi?

Sun, 02 Sep 2012 18:09:00 GMT

Zastanów sie, ile razy chciales cos zrobic, podjac jakas decyzje, zmienic sytuacje, w której sie znajdowales, ale w obawie przed tym, co pomysla o Tobie inni, zrezygnowales. Pewnie bylo troche takich sytuacji. Jedne mniej powazne, inne z kolei wiazaly sie ze sporymi konsekwencjami w Twoim zyciu. Byc moze bales sie reakcji rodziców i dzisiaj studiujesz kierunek, który Cie w ogóle nie interesuje w miescie, którego nie znosisz. A moze nie realizujesz swojej pasji – rysowania, bo kiedys pani w szkole powiedziala Ci, ze nie masz talentu.

Sytuacji moze byc wiele. Jednak jak bardzo rózne by one nie byly, to jedna rzecz jest wspólna. Mianowicie myslenie „co sobie pomysla o mnie inni?” to jedna z najwiekszych spolecznych chorób XXI wieku. Bardzo niebezpieczna zreszta, poniewaz ogranicza nasze dzialania i pewnosc siebie przez co nie wykorzystujemy w pelni swoich talentów, mozliwosci oraz potencjalu.

Mimo to, wcale nie zamierzam Cie przekonywac, zebys lekcewazyl wszystkich ludzi, zupelnie nie liczac sie z jakimkolwiek ich zdaniem, lamiac przy tym ogólnie przyjete normy i zasady.
Pisze o tym, poniewaz gdzieniegdzie mozna uslyszec albo przeczytac takie skrajne hasla jak: „olej to, co mysla o Tobie inni i badz soba!”. Prawda jest jednak taka, ze te osoby same nie wierza w to, co mówia. Inaczej zawsze robilyby wszystko to, na co maja ochote. Byle gdzie, byle jak, nie biorac pod uwage otaczajacych okolicznosci. A tak sie przeciez nie dzieje.
Po drugie, opinia innych ludzi czesto moze okazac sie pomocna, dzieki czemu zyskamy szersze spojrzenie oraz mozliwosc skorygowania bledów.

Wszystko zaczyna sie w glowie
Dla potrzeb tego wpisu podziele sobie opinie na prawdziwe, nieprawdziwe oraz takie, które nie zostaly nigdy wypowiedziane. Skupmy sie na tych ostatnich. Widzisz, to faktycznie jest problem, jesli ktos Ci cos powie, a Ty przez to zadreczasz sie myslami i jestes poirytowany, bo w koncu dochodzisz do wniosku, ze ta osoba ma racje. Gorzej jest, jezeli Twój rozmówca tego „czegos” w ogóle nie powiedzial. Ty po prostu zaczynasz zyc w swojej glowie, zamiast w realnym swiecie, i tworzysz najrózniejsze scenariusze, koloryzujesz i uwypuklasz niektóre kwestie, przez co otrzymujesz calkowicie znieksztalcony obraz danej sytuacji. Zalózmy na przyklad, ze naszego bohatera – Marka poproszono o pomoc (w czymkolwiek). Niestety mimo staran, Marek zamiast pomóc, to jeszcze napsul. Z tego powodu jego kolega reaguje dosc emocjonalnie i mówi „Ty to masz dwie lewe rece!”. Nasz Marek zaczyna wiec sobie myslec: „No tak – w szkole zawsze mialem same dwóje i tróje, prawo jazdy zdalem dopiero za trzecim razem, poza tym zupelnie nie potrafie gotowac. Jestem do niczego.” Mimo ze slowa kolegi dotyczyly tylko jednego konkretnego kontekstu, to Marek przeniósl je na wszystkie aspekty swojego zycia, wskutek czego uwaza sie za antytalent.
Warto tez wziac pod uwage to, ze czasami ludzie celowo nas krytykuja, poniewaz chca nam sprawic przykrosc. W rzeczywistosci nawet nie mysla o nas w ten sposób, jak to okreslaja.

Nie wierz we wszystko, co slyszysz
Oprócz takich sytuacji, w których przejales sie czyims zdaniem i zle emocjonalnie sie przez to czules, z pewnoscia doswiadczyles tez takich momentów, kiedy ktos wyrazil sie o Tobie w zly sposób, ale zareagowales na to zupelnie obojetnie. Nic sie w Tobie nie zmienilo. Czy zastanawiales sie, czemu tak sie dzieje? Moze to dlatego nie zamartwiles sie opinia, bo Twój rozmówca nie byl dla Ciebie wystarczajacym autorytetem? A moze po prostu nie uwierzyles mu w to, co mówi?
Jesli jestesmy pewni siebie i mamy mocne przekonania na swój temat oraz poczucie wlasnej wartosci, to jestesmy dzieki temu mniej podatni na to, co mówia inni. Nie wierzymy tak latwo w kazda opinie.
Jak wiec nie przyjmowac automatycznie wszystkiego, co slyszymy? Dla przykladu powrócmy do naszego Marka, który wierzy w to, ze niczego nie potrafi. Aby podwazyc to, ze „ma dwie lewe rece” móglby on znalezc przyklady odwrotnych zachowan – „Hmmm… Przeciez w szkole zawsze wygrywalem wszystkie konkursy recytatorskie, poza tym gram najlepiej w pilke nozna ze wszyskich moich kolegów, no i calkiem niezle znam sie na komputerach”.
Postepuj jak Marek. Wypisz na kartce jak najwiecej odwrotnych sytuacji albo swoje atuty (zaleznie od sytuacji). Mozesz równiez zapytac o to znajomych i rodzine. Czesto jest tak, ze inne osoby zauwazaja w nas cechy, talenty itd., których my sami nie dostrzegamy.

Nie jestes pepkiem swiata
Nie chce Ci w zaden sposób ujmowac ani odbierac wyjatkowosci, poniewaz Cie nie znam, ale czy naprawde myslisz, ze ludzie akurat Toba zaprzataja sobie glowe? Czy, gdy robisz zakupy w sklepie albo gdy idziesz przez miasto, to masz poczucie, ze wiekszosc ludzi obserwuje Cie, a potem pod nosem cos komentuje? Jesli tak myslisz, to zastanów sie, jak jest w Twoim przypadku. Co chwila komentujesz dialogiem wewnetrznym nowo napotkanych ludzi, czy rozmawiasz przez telefon albo myslisz o swoich prywatnych sprawach? Raczej ta druga opcja, prawda? Zeby nie popasc w skrajnosc – ok, czasami ktos cos pomysli na Twój temat (moze akurat pozytywnego?), oceni Cie. Ale to nie sa jakies powazne i dlugotrwale przemyslenia. Przeciez nie przeczytasz opinii tej osoby na swój temat w lokalnym dzienniku na drugi dzien. Po prostu – ot, jest mysl i zaraz jej nie ma. Uleciala. Nie ma sie czym przejmowac.

Cwicz misje socjalne
Doda Ci troche pewnosci siebie i oduczy zamartwiania sie opinia innych. Zacznij od malych rzeczy, skonczywszy na tych wiekszych. Zreszta wybór nalezy do Ciebie.
Oto, co mozesz zrobic:

isc przez miasto z podniesionymi rekoma do góry,
ubrac sie nietypowo (np. bardzo kolorowo) i wyjsc do sklepu,
spiewac w autobusie,
zaczepiac ludzi i prosic o autograf,
chodzic po miescie tanecznych krokiem.

Akceptacja kluczem do spokoju
Niezaleznie od tego, jak bardzo bys sie staral i czego bys dokonal lub nie dokonal, ludzie i tak beda oceniac. Ciebie, mnie i pozostalych ludzi. Zarówno pozytywnie, jak i negatywnie. Nie masz na to wplywu. Wiec zaakceptuj to, zamiast nieustannie z tym walczyc. Zastanów sie, co sie stanie jesli na przyklad ludzie pomysla o Tobie, ze nic nie potrafisz. Otóz nie stanie sie nic. Przeciez Ci ludzie opinia w zaden sposób nie zmieniaja rzeczywistosci, nie sa tez w stanie Cie skrzywdzic emocjonalnie, jesli im na to nie pozwolisz.
A jak nie pozwalac? To juz wiesz. Budowac niezachwiana pewnosc siebie i zdrowe poczucie wlasnej wartosci.

Magda Bednarczyk

Admin ...

Kunktatorstwo, czyli chęć odkładania na później – jak to pokonać?

Sun, 17 Jun 2012 09:00:00 GMT

Jeszcze tylko zmyję naczynia, zrobię zakupy, wyjdę z psem na spacer i mogę zabierać się do pracy. Znasz to? Być może jesteś prokrastynatorem, tzn. odwlekasz w czasie zadania, które powinny być wykonane już dawno. Przyczyn może być wiele.

Najpierw jednak samo wyjaśnienie. Wbrew powszechnej opinii, prokrastynacja to nie jest po prostu lenistwo. Weźmy na przykład taką sytuację: student powinien uczyć się do egzaminu. Leń ogląda telewizję, gra na komputerze albo spędza czas ze znajomymi. Zaś osoba, która odkłada wszystko na później, stwierdza, że w pokoju jest bałagan, więc nie ma sensu uczyć się w takich warunkach. Postanawia pościelić łóżko, odkurzyć, sprzątnąć i uporządkować notatki. Są też tacy, którym mało brakuje do umycia okien i podłóg. Wszystko po to, by nie skonfrontować się z nieprzyjemnym zadaniem, czyli nauką.

Przyczyny zwlekania

Aby walczyć z kunktatorstwem, najpierw trzeba wiedzieć, co je powoduje. Już samo zdanie sobie sprawy, dlaczego odkładamy to bardzo dużo.

Lęk przed porażką

Wspomniany student może się obawiać, że nie nauczy się dobrze i nie zda egzaminu. Być może z jakichś powodów boi się, że zostanie wyśmiany, odrzucony, że nie spełni czyiś lub swoich oczekiwań.

Uczucie przytłoczenia

Odkładasz na później, ponieważ uważasz, że zadanie wymaga dużo zaangażowania, jest trudne i będzie trwało dość długo. Już na samą myśl o podjęciu działania, nie mówiąc o jego zakończeniu, czujesz się przytłoczony.

Pułapka perfekcjonizmu

Chcąc wykonać zadanie idealnie, zaczynasz zastanawiać się, czy oby na pewno uda ci się to zrobić. W obawie przed niewystarczająco dobrym rezultatem, rezygnujesz z podjęcia działania.

Brak poczucia własnej wartości

To się trochę wiąże z punktem powyżej. Czasami, niekoniecznie będąc tego w pełni świadomym, zakładamy, że jeśli nie uda nam się czegoś zrealizować to uderzy to w naszą osobę. W przypadku studenta, który powinien uczyć się do egzaminu, może powstać na przykład schemat „jeśli się nie nauczę, to znaczy, że jestem głupi”.

Jak sobie radzić z odkładaniem na później

1. Dokonaj analizy
Przede wszystkim weź kartkę, długopis i przeanalizuj wszystkie możliwe przyczyny odkładania, które opisałam powyżej. Wypisz wady i zalety obu rozwiązań, tzn. wykonania i niewykonania zadania. Określ jakie będą długoterminowe skutki, np. szacunek innych/brak poszanowania, spokój/stres, wysokie/niskie zarobki, umięjętności lub ich brak, wiedza/niewiedza.

Wyznacz najważniejszą, najwyższą dla ciebie wartość, np. pasja, i sprawdź w jaki sposób się ona zrealizuje (kroki, które powinieneś podjąć).
Jeśli obawiasz się porażki, to wypisz, czego nauczysz się dzięki temu doświadczeniu, jaką lekcję wyniesiesz z tej sytuacji. Zaakceptuj potencjalne niepowodzenie i zadeklaruj sobie, ale też innym, że zrobisz wszystko, aby tego scenariusza uniknąć. Ponadto przekształć negatywne przekonanie – zamiast „jeśli się nie nauczę, to znaczy, że jestem głupi” zapisz na kartce „jeśli się nie nauczę, to znaczy, że nie zastosowałem odpowiednich technik, sposobów”. Co więcej, wypisz 3 sposoby, które zapobiegną zrealizowaniu twojej obawy i zastosuj je. Jeżeli czujesz, że nie nauczysz się dobrze, to możesz zanotować takie sposoby jak „będę regularnie powtarzał materiał”, „poproszę kogoś o sprawdzenie mojej wiedzy”, „stworzę mapę myśli, która uporządkuje treści”. Kiedy czujesz przytłoczenie, podziel zadania na mniejsze części.

2. Wyeliminuj rozpraszacze
Jeśli pracujesz przy komputerze wyłącz wszystkie niepotrzebne programy, portale społecznościowe i muzykę. Nie sprawdzaj też poczty ani czytnika RSS. Wyłącz telefon. Zadbaj o ciszę i spokój. Przewietrz pokój i zamknij drzwi.

3. Poczuj to całym sobą
Zaangażuj się. Wyobraź sobie, jak wykonujesz zadanie, a następnie cieszysz się z efektów. Niech ten obraz będzie duży, kolorowy i wyraźny. Zaciśnij pięść i mów głośno do siebie w motywujący sposób – „zrobię to”. Gestykuluj, chodź, uaktywnij emocje.

4. Stosuj Pomodoro lub technikę 30-10
25 minut to jedno Pomodoro. Przez tyle czasu powinieneś wykonywać zadanie. Przy czym pamiętaj, by podzielić pracę na takie 25-minutowe części. W ten sposób po upłynięciu Pomodoro, możesz odhaczyć tę część jako wykonaną. Gdy zadzwoni stoper czy budzik robisz sobie 5-minutową przerwę. Po 4 Pomodoro robisz dłuższą przerwę (25-30 minut).
Jeśli chodzi o technikę 30-10, to najpierw wyznacz swoją nagrodę, jakąś czynność, którą po prostu uwielbiasz. Przez 30 minut zajmujsz się tylko i wyłącznie zadaniem, obiecaj to sobie. Następnie 10 minut nagrody, a potem 30 minut pracy. I tak aż do momentu ukończenia danej czynności.
Jeśli będziesz ściśle przestrzegał limitów czasowych i oprzesz się pokusie nagrody, to ten sposób okaże się niezwykle skuteczny.

5. Wykonuj najważniejsze zadania jako pierwsze
Przeważnie te zadania wymagają najwięcej czasu i energii oraz są najbardziej skomplikowane. Oczywiście lubimy je zostawiać na sam koniec. Niestety często okazuje się, że nie mamy już wystarczająco sił i czasu, aby je w ogóle zacząć, nie mówiąc już o doprowadzeniu ich do końca. Cóż więc z tego, że drobne, małe rzeczy wykonałeś doskonale, jeśli kładziesz się spać ze świadomością, że najgorsze dopiero przed tobą?
Załatwiając najważniejsze sprawy na początku dnia, możemy ze spokojem przejść do robienia innych rzeczy.

Magda Bednarczyk
Admin ...

Twoje przekonania i ich wpływ na Ciebie

Fri, 01 Jun 2012 09:48:00 GMT

Przekonanie to jakieś przeświadczenie, pogląd, w którego słuszność i prawdziwość wierzysz. A to właśnie od Twoich przekonań zależą podejmowane przez Ciebie działania oraz to, jak postrzegasz świat, życie, innych ludzie, siebie oraz swoje możliwości. Dlatego zmiana podejścia to naprawdę ogromny krok w ulepszaniu samego siebie. W tym wpisie dowiesz się jak przekonania wpłwają na Twoje zachowanie oraz jak te przekonania skutecznie zmienić.

Wpływ przekonań

Wyobraź sobie, że wierzysz w to, że jesteś nieśmiały, że brak Ci pewności siebie i trudno nawiązujesz nowe znajomości. Jak będziesz się zachowywać w towarzystwie nowo poznanych osób? Oczywiście zestresujesz się, przyjmiesz zamknięta postawę i trudno będzie Ci nawiązać jakąkolwiek rozmowę.
Teraz usiądź wygodnie, zamknij oczy i przyjmij przekonanie „uwielbiam poznawać nowe osoby, to jest łatwe i sprawia mi radość”. Pomyśl jak zmieni się Twoje zachowanie. Poznawanie nowych osób przestanie być dla Ciebie stresującą sytuacją. Zaczniesz to postrzegać jako nowe doświadczenie. Również inne osoby będą się lepiej czuły w Twoim towarzystwie i będą Cię postrzegały jako osobę bardziej kontaktową.
Każde przekonanie determinuje Twoje zachowania i postrzeganie świata. A to z kolei wpływa na Twoje emocje i przeżycia – pozytywne lub negatywne, w zależności od konkretnych przekonań. Od Twojego podejścia zależy również to, co inni myślą o Tobie i jak Cię odbierają.
Pamiętaj, że nie ma słusznych i błędnych przekonań. To, w co wierzysz jest dla Ciebie prawdziwe i słuszne.

Zmień swoje przekonania

Nagła zmiana swojego dotychczasowego punktu widzenia może się wydawać niektórym zbyt radykalna. Dlatego potraktuj zmianę przekonań jako próbę, np. przez 5 dni zachowuj się zgodnie ze swoim nowym przekonaniem i zobacz co Ci to daje.

Najpierw jednak weź kartkę, długopis i podziel ją na dwie części. Lewa strona to przekonania, prawa to konsekwencje. Po lewej stronie zapisz swoje przekonanie, np. „trudno jest być szczęśliwym”. Jakie są tego konsekwencje? „często mam złe samopoczucie”, „jestem bierny, nie próbuję zmienić swojej sytuacji”, „zazdroszczę innym szczęścia”, „ogarnia mnie marazm”. Teraz zapisz przekonanie „łatwo jest być szczęśliwym”. Zapisz konsekwencje takiego przekonania, np. „jestem zmotywowany i ciągle działam, by być szczęśliwszym”, „prawie zawsze mam dobry humor”, „potrafię cieszyć się z małych rzeczy” i tak dalej. Teraz przyjmij to przekonanie i sprawdź jak to działa.

Kolejny sposób to otaczanie się pozytywnymi przekonaniami. Np. jeśli wierzysz w to, że „trudno jest osiągnąć sukces”, to przeczytaj biografię kogoś, to ten sukces osiągnął i postaraj się przyjąć jego punkt widzenia. A może wywiesisz sobie w widocznym miejscu cytaty ludzi sukcesu?
Możesz też spróbować podważać swoje przekonania. Jak? Weźmy np. przekonanie „nauka jest trudna i nieprzyjemna”. Zadaj sobie takie pytania:

Czy to na pewno obiektywna prawda czy subiektywny punkt widzenia?
Skąd o tym wiem?
Czy to są fakty czy opinie?
Czy myśląc inaczej czułbym się lepiej?
Czy to mnie ogranicza, a jeśli tak – to jak?
Co mógłbym osiągnąć, gdybym zmienił swoje myślenie?

Dzięki takim pytaniom spojrzysz na siebie oraz swoje przekonanie z innej perpesktywy i zobaczysz jak wiele pułapek i nieścisłości jest w Twoim sposobie myślenia.

Jeśli chcesz skutecznie zmienić swoje reakcje i zachowania, a jednocześnie podnieść jakość swojego życia to powinieś zacząć właśnie od przekształcenia przekonań, bo to one są podłożem Twoich działań. Zmieniaj swoje przekonania nie tylko w kontekście świata, ludzi, ale także w kontekście przeszłości. Odpowiednie przekonania pomogą Ci się z nią uporać.

To od Ciebie zależy czy traktujesz świat jako piękne miejsce, w którym każdego dnia uczysz się i doświadczasz czegoś nowego czy nie. Teraz, gdy już wiesz jak pracować z przekonaniami – wystarczy tylko chcieć. Powodzenia! : )

Magda Bednarczyk
Admin ...

Budzenie się a fazy snu

Tue, 08 May 2012 09:43:00 GMT

Każdy z nas zna ten moment, kiedy budzik bezlitośnie wyrywa nas ze snu, a my próbujemy go wyłączyć, nie za bardzo wiedząc, co się w ogóle dzieje. I znamy też całkiem odmienną sytuację – budzimy się zgodnie ze swoim zegarem biologicznym, jesteśmy rześcy, pełni energii i gotowi do rozpoczęcia dnia. Dlaczego tak się dzieje? Otóż to, czy wstaniemy zaspani czy wypoczęci zależy od faz snu, a konkretniej od momentu, w którym się obudzimy.

Wiele razy zdarzało mi się spać 8, 10 lub więcej godzin, a mimo to budziłam się niewyspana. Co więcej, śpiąc krócej, np. 6 godzin, wstawałam bardziej wypoczęta. Zaczęłam się zastanawiać, jak to jest możliwe.

Fale mózgowe

Na ogół wyróżnia się sześć fal: gamma, theta, epsilon, delta, beta i alfa. Aby lepiej zrozumieć, co się dzieje podczas snu, krótko wyjaśnię, na czym polega alfa, delta i theta (bo to właśnie te występują w czasie snu).
Alfa – stan spoczynkowy, relaks, odprężenie, zamyślenie; fale dominują przed snem i po przebudzeniu; także podczas hipnozy i medytacji.
Theta – podczas tej fazy pojawiają się nielogiczne obrazy i skojarzenia, tzw. hipnagogi, powoli następuje utrata kontaktu z rzeczywistością; ten stan może także występować podczas głębokiej relaksacji i medytacji.
Delta – brak świadomości i marzeń sennych; głęboki sen, organizm odpoczywa i regeneruje się.

Przebieg snu

NREM (Non-rapid Eye Movement) – Sen o wolnych ruchach gałek ocznych

Faza 0 – moment przed snem, mózg funkcjonuje na częstotliwościach alfa. Ta faza trwa około 10-15 minut.
Faza 1 – zaczynają dominować fale theta, pojawiają się hipnagogi.
Faza 2 – fale theta, coraz niższe fale mózgowe.
Faza 3 i 4 – zaczynają dominować fale delta; głęboki, wolnofalowy sen: organizm spowalnia metabolizm, ciśnienie krwi i oddechy, regeneracja.
Jeśli ktoś obudzi Cię w tym momencie, będziesz czuł się zaspany i zmęczony, a rano nie będziesz nawet o tym pamiętał.

REM (Rapid Eye Movement) – Faza snu, w której występują szybkie ruchy gałek ocznych.
Po fazie NREM następuje stopniowe zwiększanie fal mózgowych – od delty, poprzez thetę, do alfy. Mózg przechodzi fazy w kolejności 4, 3, 2, 1. Po około 90 minutach, znowu jesteśmy w stanie czuwania (REM). Przyśpiesza się oddech, bicie serca i ruchy gałek ocznych. Pojawiają się marzenia senne. Mózg jest tak samo aktywny jak w czasie dnia. Mięśnie są całkowicie sparaliżowane, inaczej ruchy „ze snu” wykonywałbyś w rzeczywistości. Jeśli kiedykolwiek obudziłeś się w tym momencie, to na pewno doświadczyłeś tzw. paraliżu sennego. Faktycznie jest to dość nieprzyjemne uczucie, jednak nie należy się go obawiać.

Budząc się w tej fazie, na pewno zapamiętasz sen.

Jak widać na wykresie, im dłużej śpimy, tym faza 4 jest krótsza, a faza 1 dłuższa.
Zapewne już zauważyłeś, że najlepiej budzić się w fazie czuwania, czyli w fazie REM. Mózg jest aktywny, dlatego budząc się w tym momencie, nie będziemy czuli się senni i rozkojarzeni.

Średnio co 90 minut jesteśmy w fazie REM, dlatego postaraj się nastawić budzik tak, abyś spał wielokrotność 90-ki, czyli np. 6h, 7,5h lub 9 godzin. Najlepiej jednak jest wypróbować różne możliwości, gdyż długość cyklu u każdego człowieka może być krótsza lub dłuższa niż 90 minut.

Aktualnie coraz częściej pojawiają się w sprzedaży specjalne budziki z detektorami ruchu albo opaskami na rękę, tak więc warto się tym zainteresować.

Osobiście korzystam z aplikacji Sleep Cycle na moim iPodzie, która rejestruje ruchy podczas snu i na tej podstawie wybudza mnie w najlżejszym momencie.
Na koniec załączam jeszcze krótkie podsumowanie w postaci infografiki:

Admin ...

Wielozadaniowość – czy to możliwe?

Sun, 22 Apr 2012 09:46:00 GMT

Na pewno wiele razy zetknąłeś się, świadomie lub nieświadomie, z wielozadaniowością czy też inaczej – multitaskingiem. Być może działasz w ten sposób każdego dnia. A jeśli interesujesz się produktywnością, efektywnym działaniem itd., to być może czytałeś jakieś artykuły na temat. No właśnie – opinie na temat wielozadaniowości są bardzo różne.

Niektórzy uważają, że powinniśmy się koncentrować tylko i wyłącznie na jednej czynności, gdyż wykonując dwie rzeczy naraz, żadnej nie zrobimy dokładnie. Inni twierdzą, że wielozadaniowość to ogromna oszczędność czasu. Nie ma się czemu dziwić. Informacje napływają do nas z wielu źródeł. Żyjemy coraz szybciej i chcemy wykonywać jak najwięcej rzeczy w jak najkrótszym czasie.

Ale czy da się jednocześnie korzystać z komputera, rozmawiać przez telefon, a przy okazji jeść? A co więcej – czy jest to w ogóle zdrowe? Odpowiedź jest chyba jasna.

Czym jest wielozadaniowość?

Większość osób źle rozumie wielozadaniowość. Stąd taka jej krytyka. Multitasking to pojęcie, które zyskało popularność w związku z komputerami, tabletami, telefonami itd. W skrócie oznacza to, że wiele aplikacji w tym samym czasie może pracować w tle.
Tak więc wielozadaniowość nie oznacza, że wykonujesz 5 rzeczy jednocześnie. Przeważnie możesz/powinieneś wykonywać tylko dwie czynności, które są niezależne od siebie.

Multitasking jest możliwy tylko wtedy, jeśli któraś z czynności jest na tyle prosta, że nie musisz się na niej zbytnio koncentrować. Wykonujesz ją wręcz machinalnie. Co więcej rzeczy, którymi się zajmujesz powinny być kontrolowane przez inne obszary (półkule) mózgu. (np. trudno byłoby ci czytać książkę i śpiewać w tym samym czasie piosenkę, gdyż słowa „gryzłyby się” ze sobą).
Jeśli nauczysz się rozsądnie działać i grupować zadania, to dzięki wielozadaniowości możesz zyskać wiele cennego czasu lub znaleźć czas na czynności, na które do tej pory nie mogłeś sobie pozwolić.

Jak więc i kiedy korzystać z multitaskingu?

Właściwie podczas większości wykonywanych zadań, możemy słuchać. Np. wykonując codzienne czynności, takie jak sprzątanie, gotowanie, zmywanie, możesz słuchać podcastów lub audiobooków. Prasując, możesz też oglądać telewizję.

To samo możesz robić podczas biegania, jazdy na rowerze, prowadzenia samochodu (o ile nie są to żadne nagrania, które wprowadzają w trans), poruszania się pociągiem lub środkami komunikacji miejskiej. W autobusie możesz też czytać książki, notować albo uczyć się języka obcego, korzystając z fiszek. Podróżując, możesz też wykonywać telefony, na które w ciągu nie miałbyś czasu. Ćwicząc w domu możesz oglądać telewizję. Swoją drogą, polecam lepszą alternatywę – wykłady TED.

Ja w ten sposób przesłuchałam już mnóstwo książek, na które do tej pory nie miałam czasu.

Po drugie, wykorzystuj bezczynność. Np. gdy nastawiłeś wodę na herbatę, uruchomiłeś komputer, który dość długo się włącza albo dodałeś 20 załączników do wiadomości e-mail, to możesz robić już coś innego w tym czasie.

Jeśli zależy ci na oszczędności czasu, to zawsze bądź przygotowany na nieprzewidziane sytuacje, np. na to, że będziesz zmuszony dłużej poczekać w poczekalni do lekarza albo jakiejś kolejce. Przyda się tutaj kontekstowa lista zadań, o której pisałam już w poprzednich wpisach. Mając przy sobie listę „telefon”, możesz w nieprzewidzianej sytuacji zrealizować wszystkie telefony i zaoszczędzić czas.

Oczywiście są to tylko przykłady. Istnieje jeszcze wiele innych okoliczności, w których możesz stosować wielozadaniowość. Pamiętaj tylko o tym, żeby zadania „nie kłóciły się ze sobą”. Planuj je również odpowiednio wcześnie.

Osobiście uważam, że warto (i wręcz trzeba, bo wymagają od nas tego dzisiejsze realia) być produktywnym.
Z drugiej strony, zdaję sobie sprawę z tego, że nie każdy lubi wielozadaniowość i nie każdy podziela moją opinię. Dlatego ocenę wielozadaniowości (jak też wszystkich innych rzeczy opisywanych na tym blogu) pozostawiam Tobie.
Jeśli jednak stosujesz wielozadaniowość to podziel się w komentarzu, w jaki sposób to robisz i podczas jakich czynności.

Madga Bednarczyk

Admin ...